Kilka dni temu miałam przyjemność wykonania serii miniplenerów lawendowych. Dzięki uprzejmości Państwa Agaty i Dariusza – którzy w gminie Gołcza pod Krakowem z pasją uprawiają lawendę od lat – mogłam wykorzystać ten cud natury jako tło do dziecięcych fotografii:) Lawenda jest niesamowita…każdy ją zna i kojarzy z odległą dla nas Prowansją…Dla mnie oprócz wielu znanych nam zalet, jest bardzo fotogeniczna! Jej kolor zmienia się w zależności od pory dnia, od tego czy fotografuje się ja w cieniu czy słońcu, przybiera odcienie od delikatnego lila do głębokiego ciemnego fioletu czy granatu…świetnie poddaje się potem obróbce, dając wiele możliwości, a dla fotografa to prawdziwy raj:)
Plan wykonania zdjęć Weroniki, córki mojej Przyjaciółki, miał już miejsce rok temu…..jednak ciągle coś stawało nam na przeszkodzie. Czasem tak bywa, a potem okazuje się, że „nie ma tego złego….”;) Ten rok okazał się dla nas bardziej przyjazny, pogoda była wprost wymarzona, a na potrzeby sesji lawendowych Turkusowe Szydełko stworzyło przepiękną suknię dla Weroniki oraz dziewczynek w zbliżonym do niej wieku:) To miały być zdjęcia w bajkowym klimacie, a fakt, że ulubionym kolorem Weroniki są odcienie fioletu spowodował, że poniekąd stała się spełnieniem Jej małych marzeń…Bo która dziewczynka nie pragnie choć przez chwilę poczuć się jak księżniczka z bajki?:) Mam nadzieję, że niebawem ściany w Jej pokoju ozdobią liliowo – fioletowe obrazy:) Anetko i Weroniczko dziękuję Wam za cudny wspólny czas!:) A teraz już zapraszam do mojej tegorocznej lawendowej bajki:)
Uwielbiam Wasze powroty i związaną z nimi możliwość patrzenia, jak zmieniają się Wasze Pociechy oraz uwieczniania tych zmian na zdjęciach!:) Zanim poczujecie tutaj zapach tegorocznej lawendy, chciałabym opublikować ostatni plener 2014 roku. To było już trzecie – i równie cudowne jak poprzednie – spotkanie z Juleczką:) Sesję niemowlęcą z Jej udziałem możecie zobaczyć TUTAJ. Tym razem przemiły i pełen ciepła czas spędziłam w towarzystwie trzech kobietek, a sesja była niespodzianką dla Taty mojej Modelki:) Całą Rodzinkę bardzo gorąco pozdrawiam i dziękuję za kolejną dawkę bardzo pozytywnych emocji!:) Zapraszam…
Jak wyglądało moje spotkanie w krakowskich uliczkach z Nataszą w 2013 roku, możecie zobaczyć TUTAJ. A dziś…? Dziś chcę się z Wami podzielić efektami naszej wspólnej zeszłorocznej pracy w przepięknym otoczeniu. Powtórzę się, ale sesja w lawendzie to spełnienie jednego z moich fotograficznych marzeń. Udało się dzięki jednej z moich kochanych Klientek – Patrycji, za co jestem Jej niezmiernie wdzięczna:) Obecnie sesje plenerowe trwają, a żeby podtrzymać ich klimat tu na blogu, nadeszła pora, by pokazać Wam przepiękną Dziewczynkę w tej cudnej oprawie. Pozdrawiam wszystkich wielbicieli tego boskiego daru natury!:) Tymczasem…przed Wami…Natasza:)
Czy pamiętacie październik 2014, mam na myśli aurę, jaka wtedy panowała w Krakowie? Zapewne nie….a ja z racji wykonywanej pracy – tak:) Było przepięknie, temperatura powyżej 20 stopni, a na jesienną porę wskazywały jedynie kolory liści:) To był jeden z najpiękniejszych poranków, kiedy odwiedziła mnie przecudowna Rodzina z Nowego Sącza. Mam wymarzoną pracę….bo kto nie chciałby z rana dostać zastrzyku tak pozytywnej energii, biegając w Krakowie skąpanym słońcem z roześmianymi dzieciaczkami, ich Rodzicami, zatrzymując TE chwile w kadrze na zawsze….:) Serdecznie dziękuję za to spotkanie:)
Dziś Dzień Dziecka…dzień, który dla dorosłych nabiera zupełnie innego wymiaru, bo tu już nie chodzi o emocje związane z otrzymywaniem prezentów, a o pewien rodzaj tęsknoty do tego co prawdziwe, szczere, beztroskie, ufne….do smaków dzieciństwa… Moje dzieciństwo to lata 70te i 80te, pamiętam bieganie boso po łąkach, taplanie się w błocie, łażenie (dosłownie) po drzewach i budowanie na nich domków, żniwa bez kombajnu, spanie na słomie w stodole i godziny spędzone na prawdziwym strychu wśród tysiąca skarbów spowitych pajęczynami:) Mogłabym jeszcze sporo wymieniać;) Brzmi prosto i banalnie, ale znaczy wiele….tego właśnie dzisiaj brak, a mnie było dane:)
Ala i Ola są dla mnie uosobieniem dzieciństwa, boso biegają na co dzień wokół swojego bijącego ciepłem domu – nie tylko podczas spotkań ze mną;) Otoczone miłością niesamowitych Rodziców oraz pięknymi przedmiotami w sielskim domu „z duszą”…Wszystkim dzieciom życzę dzieciństwa pełnego bezcennych wrażeń, przygód i widoków, aby miały do czego wracać i za czym tęsknić…
Ps: ciepłe pozdrowienia dla całej Rodziny:) Ps2: będzie mi baaaardzo miło, jeśli pozostawicie tutaj słówko po sobie:) Ciekawostka: tak piękną pogodę mieliśmy w październiku 2014;)
©2010-2026 Beata Wywiał (Wojtczak). Kopiowanie zdjęć bez zgody autorki zabronione. Photoblog Design: WebLove.PL